Akparti küçükçekemece ‘Bizim Derdimiz Koltuk Değil, Erdoğan’ın Duruşudur!’“Yeter Artık… Bu İlçe Sarsılsın, Silkelensin!”
AKparti Küçükçekmece’de uzun süredir devam eden iç çekişmeler, parti içi hizipleşmeler ve seçimlerde üst üste alınan yenilgiler, artık ilçenin yönetim dinamiklerini taşıyamayacak noktaya geldi. İki dönemdir kaybedilen ilçede AKparti tabanının en kritik unsuru olan mahalle başkanları, sessizliğini bozarak ilçeye sahip çıkalım.
Yaklaşık 21 mahalle başkanı, 2025 Ocak ayında verdikleri ortak dilekçe ile, ilçede yıllardır süren “gölge el müdahalelerinin”, kişisel hesaplaşmaların ve dar kadrocu siyaset anlayışının Küçükçekmece’ye büyük zarar verdiğini açıkça ortaya koydu.
Akparti Mahalle başkanlarına göre sorun net:“Bu ilçe kendi içimizdeki kısır çekişmeler yüzünden kaybediliyor.”
“Herkes Partiye Hizmet Etmek İçin Geldiğini Söylüyor Ama…”
Küçükçekmece’de 25 yıldır iktidar olan akparti yapılanmasının, son iki yerel seçimde üst üste kaybetmesi ilçede büyük bir sorgulama başlattı. İlçenin her mahallesinde sahada çalışan teşkilat mensupları, kaybedilen yılların temel sebebinin aday belirleme süreçlerinde tabanın sesinin hiçe sayılması olduğunu belirtiyor.
Bir mahalle başkanı durumu şu sözlerle özetliyor:“Kardeşim, iki dönemdir kaybediyoruz. Yeter artık. Hep aynı isimler, hep aynı hesaplar… ‘Ben yaptım, olmadı; öbürü yaptı, o da olmadı.’ O zaman çekilin kardeşim! Temiz bir insan gelsin, sahici bir hizmet ehli gelsin. Bu ilçede doğru kişi var, ama soran yok.”
Bir diğeri ise daha açık konuşuyor:“Biz yıllarımızı verdik bu davaya. Ama birileri Küçükçekmece’ye yazık etti.”
“Uç Beylerinin Sesini Kim Duyuyor?” – Merkeze Sert Bir Soru
Akparti Mahalle başkanlarının ortak tepkisinin en çarpıcı noktası ise şu:
Aday belirlenirken ve strateji oluşturulurken ilçenin sahadaki gerçek yapı taşları niçin dikkate alınmıyor?
Akparti Küçükçekmece teşkilatında bu soru artık yüksek sesle dile getiriliyor:
**“Uç beyleri bir şey söylerken onları kim dinliyor?
Bu ilçenin gerçek nabzını tutanlara hiç soruldu mu?”**
Ak Partinin “uç beyleri” olarak görülen mahalle başkanları, yıllardır kapı kapı gezen, her seçmenin derdini bilen, mahallenin sosyolojisine hâkim olan isimler olarak kendilerinin yok sayılmasına tepki gösteriyor.Onlara göre bu ilçede artık birleştirici, kapsayıcı, Anadolu’nun öz evladından çıkan temiz bir isimle yola devam edilmesi şart.
Çünkü Küçükçekmece’nin demografisi, kültürel çeşitliliği ve mozaik yapısı ancak bu tarz bir isim etrafında toplanabilecek.
“İlçe İki Sefer Kaybetti… Üçüncüyü Kaldıracak Gücü Yok”
Mahalle başkanları dilekçelerinde, il başkanlığına net bir mesaj verdi:“Bu ilçe üçüncü kez kaybetmeyi kaldırmaz.”
AKPARTİ İstanbul İl Başkanı Abdullah Özdemir’den beklentileri ise çok net:
Mahalle başkanlarının tek tek aranması, dinlenmesi
Tabandaki yangının görülmesi
Aday belirleme sürecinde gerçek sahadaki aktörlerin söz sahibi yapılması
Mahalle başkanlarının düşüncesi şu:“Biz anlatırsak başkan anlar. Kime ne diyoruz, kim nerede hata yapıyor, her şeyi sahada biz görüyoruz.”
“Seçimi Kaybedince Kaybolanlar, Aday Gösterilmeyince Ortadan Yok Olanlar…”
AKPARTİ Mahalle başkanlarının eleştirilerinden biri ise “sadece aday olunca ortaya çıkan isimlere” yönelik. Son iki seçimde öne çıkmış bazı isimlerin, aday gösterilmeyince ortadan kaybolması ve teşkilattan uzaklaşması büyük tepki topluyor.
Bir başkan şöyle diyor:“Beş yıl belediye başkanlığı yaptı, sonra aday olamayınca kayboldu gitti. Bir diğeri aday adayı oldu, aday gösterilmeyince ortadan yok oldu. Sahaya dönüp bir mahalle gezmedi. Bu nasıl dava anlayışı?”
“Küçükçekmece Bir Sarsılsın, Bir Silkelesin Kendini”
Mahalle başkanlarının ortak mesajı şu:“Bu ilçe kendi içinde silkelenmek zorunda. Yanlışları görüp doğruda birleşmek zorunda.”
Küçükçekmece’nin artık kişisel hesaplarla, kırgınlıklarla, dar kadro siyasetiyle yönetilemeyeceğini belirtiyorlar. Aksi halde üçüncü bir kayıp, sadece ilçe için değil, parti genel yapısı için de büyük bir hasar oluşturacak.
Taban Konuştu – Söz Şimdi Merkezde
21 mahalle başkanının altına imza attığı dilekçe, Küçükçekmece’de siyasi dengeleri sarsacak güçte. Bu çıkış, sadece bir “şikâyet metni” değil;
sahanın gerçek sesinin, yıllardır emeği olan insanların çığlığı.
Şimdi gözler şu soruda: “Merkez, uç beylerinin sesini bu kez kimler duyacak ?”
